Schijnacacia – Robinia pseudoacacia

De schijnacacia wordt in de volksmond vaak acacia genoemd. Of valse acacia. Dit worden immense bomen en ze bloeien prachtig met witte trossen vlinderbloemige bloemen en is een stikstofbinder. Uitgebloeid vormen ze mooie hangende bruine peulen. De boom wordt 25 meter hoog en 15 meter breed! De bladeren zijn prachtig oneven geveerd. Een genot om naar te kijken. Het bladerdak van de Robinia pseudoacacia is niet heel compact en laat gefilterd licht door waardoor altijd enkele lichtbundeltjes energie van de zon de bodem bereiken.

De stekels zijn overigens heftig en dan druk ik mij zacht uit. Je kan je er serieus aan verwonden. Ik snoeide ooit eens een tak en de dikke, lange en stevige doorn ging met gemak door mijn handschoen heen en perforeerde een aantal huidlagen in mijn hand. Enigszins overdreven wat die huidlagen betreft, want daar heb ik geen kennis van, maar het deed echt heel erg pijn. En dan was dit nog een kleinere doorn.

De schijnacacia is een goede bijenplant en de honing is erg lekker. In mijn voedselbos wordt hij voornamelijk gebruikt als systeemplant, als stikstofbinder. De boom die ik heb is een zaailing, gekregen van de imker die mij het imkeren geleerd heeft. Het was een iel boompje toen ik hem kreeg. Inmiddels (2021) staat de schijnacacia drie jaar en is ontzettend gegroeid. Op een andere plek had ik er toen ook eentje geplant, aan de schuine kant van een greppel en die is stukken kleiner gebleven. Die grote is twee jaar geleden zelfs omgewaaid met wortel en al tijdens een storm. Rechtop gezet en hij groeit stug door. Toevallig staat hij op een redelijke plek voor het voedselbos. Alhoewel ik wel moeite heb moeten doen om deze schijnacacia mee te nemen in het ontwerp. Zo heb ik bijvoorbeeld de walnoot die er al stond niet meegenomen omdat die ooit weg gaat, of deels moet verdwijnen. De Robinia pseudoacacia blijft, mede omdat het een grote stikstofbinder is.

Klik op een foto voor een betere weergave en zoom daarna in om meer details te kunnen zien. Bij iedere overzichtsfoto een emmer ter referentie.

22 mei 2022
De bloemknoppen staan op barsten. Zeker twee weken eerder dan vorig jaar.

8 september 2021
Overzichtsfoto’s om het verschil te zien tussen half november 2020 en 8 september 2021, bijna 10 maanden en ruim drie seizoenen verder. Volgend jaar wil ik echt per jaar een vergelijking posten omdat het verschil dan beter is te zien wanneer het gewas in blad is, alhoewel alleen het takkengestel in dit geval ook een heel goed beeld geeft.

Overzichtsfoto’s in tijd

26 juli 2021
Op zo ongeveer vier meter afstand van de moederboom zijn er twee zaailingen ontdekt. Of opschot vanuit de wortels, daar kom ik wellicht achter wanneer ik deze twee nieuwe boompjes verplant om iemand anders blij te maken. De ene staat aan de westkant van de boom, de andere noord.

Qua foto’s ben ik net te laat om de mooie kleur van de jonge boompjes vast te kunnen leggen. Ze waren rood-bruinig. Op de rechtse foto zie je daar nog een kleine glimp van. De linker is ontzettend gegroeid! We ontdekten ze ongeveer een maand geleden.

17 juni 2021
Enkele dagen is deze acacia aan het bloeien. De bloemen ruiken voortreffelijk als je je neus in de bloementros duwt. Wat een genot!

Er hangen niet veel trossen, maar het blijft mooi om ze te zien pronken hoog in de boom.

3 juni 2021
Nieuw voor mij om te zien is het begin van de ontwikkeling van de mooie trossen met bloemen die straks gaan bloeien.

18 november 2020
Een wat rommelige foto. Die groene emmer op zijn kant stoort enorm terwijl de zwarte emmer ter referentie wegvalt. De rommel wordt veroorzaakt door het weghalen van de coniferen welke links op de achtergrond nog net te zien zijn.

Wat wel veel mooier is nu de coniferen weg zijn is dat de valse acacia heel erg goed te zien is. Hij steekt goed af tegen de achtergrond. En wat is die achtergrond mooi met die kleurschakeringen van de aankomende schemer. Prachtig!

Nog net te zien zijn de laatste verschrompelde blaadjes aan de top van de boom. De volharders. Je zou zeggen dat die het meeste in de wind staan en als eerste vallen, maar het zal denk ik te maken hebben met toch nog wat sapstromen die ze sterk maken?

De onderste takken heb ik deze maand weggesnoeid om de boom de hoogte in te jagen. Aan het zuiden laat ik de lage takken zitten zodat daar ooit een klimmer zijn gang kan gaan.

15 april 2019
Zie hier wat een ellendige stekels, maar hoe prachtig de eerste blaadjes zich ontvouwen uit de oksels daarvan. Aan beide kanten is het verse groene beschermd door deze stekels tegen vraat van een groter dier.

11 mei 2018
Dit is de zaailing zoals ik die gekregen heb van de imker die mij het imkeren geleerd heeft. Er is geen referentie om de grootte te bepalen, maar deze Schijnacacia is zo een twee meter hoog en heeft een iel stammetje. Mooie blaadjes hè!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.